Accijns : tussen twee stoelen (het vervolg)

20/01/2017 - Eind 2015 uitten we in een voorwoord onze bedenkingen rond de verhoging van de accijnzen
op alcoholische dranken die in België verkocht worden. (zie onderaan)

Destijds hadden we grote twijfels over de gegrondheid van deze maatregel, zowel wat het federaal budget en het economisch aspect van de bedrijven in deze sector betreft als op gebied van volksgezondheid.

Het feit is dat we er niet ver naast zaten. Of zoals onze collega’s van L’Echo schrijven, is de Belgische Staat er niet in geslaagd nieuwe inkomsten te creëren (er werd destijds gewag gemaakt van 200 miljoen euro extra) maar resulteerde deze verhoging van de accijnzen in een daling van 22 miljoen euro fiscale inkomsten in 2016 (BTW inclusief).

Waarom? Omdat Belgen, die lang niet achterlijk zijn, meer in het buitenland kopen! Zo simpel is het. Bijna één op vier flessen alcohol wordt vandaag in het buitenland gekocht.

De overheid had gehoopt de consumptie van alcolische dranken te verminderen en tegelijk de staatskas te vullen. Resultaat: geen van beide is hen gelukt.

Hervé Lalau

 

Accijnsschandaal

06/11/2015 – De verhoging van de accijns op wijnen en sterke dranken die enkele weken geleden door de regering werd beslist is stuitend. Niet alleen de producent, invoerder of consument worden opnieuw getransformeerd in onbezoldigde belastingontvangers of gedweë melkkoeien. Zelfs zij die geen wijn of alcohol drinken zouden moeten in opstand komen. Uit principe.

Begrijp ons goed. Zelfs al maken we deel uit van de wijnwereld (en heel af en toe van die van de sterke dranken), als burgers en belastingplichtigen begrijpen we de noodzaak van de regering om regelmatig geld uit onze zakken te kloppen. Ook dat mist een verschijnsel is dat we vooral in de herfst te zien krijgen is een van de normaalste zaken van de wereld. Maar het is de manier waarop.

porte-bouteille-de-vin-corde 1

Te veel taksen doen de taksen teniet

Eerst is er de toepassingstermijn van deze fiscale hervorming. Amper drie weken, dat is veel te weinig om als handelaar de prijzen of het assortiment aan te passen.
En vervolgens zijn er de motieven die worden aangehaald: openbare financiën en de gezondheid van de consument … Een brede discussie. Wanneer we echt zouden geloven wat de regering ons vertelt (wat we nooit moeten doen, want het is met ons geld dat ze spelen), dan zouden hogere taksen de verkoop van zogeheten slechte producten ons moeten ontmoedigen ze te kopen en zou dat tegelijk geld in de staatskas brengen.

Dat is contradictorisch : wanneer de verkoop daalt, dan ook de taksen erop, en dus komt dat geld van die taksen niet meteen in het laatje. Deze fiscale maatregel valt dus ergens ‘tussen twee stoelen’. En als het doel van de regering werkelijk is dat ze de verkoop van wijnen en sterke dranken wil zien dalen, dan kunnen we alvast een primeur onthullen: verdelers zullen er alles aan doen om verder te gaan met prijzen te afficheren die onder de psychologische grens zitten.
Aan hun klanten die tot op vandaag een Muscadat voor 5,99 euro kochten zullen ze diezelfde Muscadet niet voor 6,30 euro verkopen maar komt er een andere voor in de plaats, een van 5,99 euro die goedkoper werd aangekocht. Of iets anders, een Verdicchio, een Picpoul, of wat dan ook. Het resultaat ? Niet alleen een daling van de verkoop, maar ook een daling van rentabiliteit voor de invoeder.

En tot slot is er de basis waarop deze taks gefundeerd is. Wanneer de stijging wordt doorgerekend per liter dan komen de duurdere wijnen er verhoudingsgewijs beter vanaf dan de andere: 19 cent op een wijn van 50 euro, dat is verwaarloosbaar. Maar op een wijn van 4 euro is dat enorm. En precies voor zij die dat soort van wijnen verkopen is dit een schreeuwend onrecht.

Een half glas per week !

Laten we wat dieper ingaan op de impact van wijn op de gezondheid. Met een consumptie van minder dan een half glas wijn per week per capita loopt de Belg niet meteen het risico om een alcoholverslaafde te worden. Toch niet als het op wijn aankomt.
Er zijn andere dranken om dronken van te worden. Hetzij van sterkere dranken, zoals wodka, gin of whisky, met een veel sneller effect; hetzij van minder sterke dranken, zoals bier, maar dat veel meer gedronken wordt omdat het ook goedkoper is per liter.

Het valt ook op dat de fiscus daarvan het risico niet heeft ingeschat, aangezien er een taksverhoging van 1 cent op bier komt en een van 13,24 cent op wijn. Was de lobby van de brouwers werkelijk zo angstaanjagend? Of is er een verschil tussen ‘goede alcohol’, want van eigen bodem, democratisch en populair, en ‘slechte alcohol’, want ingevoerd, elitair en snoeverig, wijn dus.
Wat doet de Belgische Federatie van Wijn en Gedistilleerd ondertussen? We hebben ze in de media nauwelijks gehoord de laatste tijd. Hebben ze nooit de voordelen willen aantonen van een matige wijnconsumptie bij de Overheid?

Hoe dan ook, het Belgische wijnverbruik gaat er al jaren niet meer op vooruit. En ik ben er nog niet zo zeker van dat het bordeaux, chianti of rioja was dat dit jaar rijkelijk vloeide tijdens wilde braspartijen of studentenfuiven die in de pers breed uitgesmeerd werden en ten stelligste afgekeurd (een beetje hypocriet trouwens, te geloven dat de journalist van Het Laatste Nieuws of La Dernière Heure er zelf altijd een matige consumptie op nahoudt).

En de frisdranken ?

Tegelijkertijd wordt nochtans de gezondheid van de Belgen reëel bedreigd. Door gesuikerde dranken, een belangrijke factor die obesitas in de hand werkt. Wanneer we weten dat de Belg jaarlijks gemiddeld 78 liter Coca-Cola drinkt (inderdaad, enkel dit merk!), kunnen we stellen dat de regering hier zijn doel gemist heeft. Tenzij men er vrijwillig voor gekozen heeft om daar niet aan te komen.
3 cent per liter extra accijnzen op gesuikerde dranken heffen, zoals werd toegepast, dat smaakt naar taksen, dat heeft de kleur van taksen, maar echt pijnlijk kunnen we het moeilijk noemen. En vooral, het heeft geen enkel effect op de consumptie ervan.

En parallel daarmee?

Een laatste detail. In Frankrijk schatten de handelaars van tabak dat vandaag 26 procent van het marktaandeel van de ‘parallele markt’ komt (herinvoeren van tabak uit het buitenland); wat ze aan de fiscaliteit toeschrijven die meer en meer druk uitoefent op tabak die in Frankrijk geproduceerd wordt.
In België, in een land waar er geen enkel punt is waar geen grens is binnen de 50 kilometer, heeft de fiscus al een keer ingeschat wat ze verliezen via de aankoop van wijn en sterke dranken in het buitenland? Aankopen door particulieren, wat absoluut toegelaten is, maar ook door handelaars, niet aangegeven, die zo aan concurrentievervalsing doen ten opzichte van eerlijke invoerders. Gaat dit om een verkoop van 10 , 15 of 20 procent of zelfs meer die zich in deze grijze zone bevindt?
Wat met de fiscale harmonisering in Europa ? Hoe kunnen we oplossingen vinden voor de Griekse crisis of voor de toestroom van illegale immigranten en op taksen stoten die pure Europese producten zijn, zoals wijn, producten die zo erg getroffen worden in een markt waar al jaren de vrije handel van goederen wordt beloofd?
Ik laat u even rustig mediteren, liefst met een goed glas wijn in de hand. Een wijn die nog voor de accijnsverhoging werd gekocht, uiteraard. Of kocht u hem in het buitenland?

Hervé Lalau

 Belangrijk: graag uw mening wat u hiervan vindt. De meest interessante reacties worden online geplaatst. Om dat te doen, ga naar https://www.invinoveritas.be/nl/profiel/ of schrijf ons een e-mail via in.vino.veritas@skynet.be
Om achteruit te gaan is het ongetwijfeld te laat, maar dat u er niet mee akkoord bent is zeker even belangrijk!

Voor meer “Voorwoord”, klik hier 

 

bouteille+de+vin+sur+la+tete

2 reacties

  • Philippe Stuyck says:

    Niets minder dan een Hold-Up, een overval, op eerlijk werkende handelaren dit met passie hun job trachten uit te voeren.
    Wie profiteert hiervan, de grootdistributie en de biersector zoals reeds terecht opgemerkt.
    De grootdistributie die hun volledige eindejaarsaankopen hebben gedaan en kwantumkortingen hebben “afgedwongen” bij hun leveranciers en deze wellicht pas in 2016 zullen betalen (de gebruikelijke 3 maanden betalingstermijn in grootdistributie) en die na de feestdagen opnieuw zullen “‘uitverkopen” aan dumpingsprijzen om asap de winst op accijnzen te verzilveren.

    De staatkas, vanuit de visie van “het korte termijn denken” wat we van politiekers niets anders gewoon zijn, simpel om gaatjes dicht te rijden en electoraal te kunnen zeggen ” wiederom, wier haben es geshefft”. Lijdzaam moeten toekijken, hoe particulieren wederom beginnen te hamsteren/smokkelen, routes uit zetten, groepsaankopen doen en zelfs autocars inleggen, en waar dan niets wordt aangedaan van overheidswege, is vernietigend op lange termijn voor elke vorm van kleinhandel die nochtans door onze politiekers zo wordt geroemd owv. lokale verankering, tegen maatschappelijke verzuring etc.
    Flauwe zever in pakskes, de zoveelste leugen!
    Wat blijft er over, de kruimels….de horeca die het langzamerhand ook moeilijker krijgt om ze’n facturen tijdig te voldoen omdat personeel onbetaalbaar wordt, er niet meer mag gerookt worden in etablissementen, de witte kassa er staat en de ene keer wel zal worden ingevoerd dan weer niet….
    Dat iedereen moet bijdragen aan de welvaartsstaat ja, maar diefstal door de staat neen!
    Accijnsverhoging ja, diefstal neen!
    Met vriendelijke groet,
    Tim Verwilghen
    Wijnliefhebber met mate, bezorgd om de toekomst des te meer.
    The Quality Bunch

  • Tim V. says:

    Niets minder dan een Hold-Up, een overval, op eerlijk werkende handelaren dit met passie hun job trachten uit te voeren.
    Wie profiteert hiervan, de grootdistributie en de biersector zoals reeds terecht opgemerkt.
    De grootdistributie die hun volledige eindejaarsaankopen hebben gedaan en kwantumkortingen hebben “afgedwongen” bij hun leveranciers en deze wellicht pas in 2016 zullen betalen (de gebruikelijke 3 maanden betalingstermijn in grootdistributie) en die na de feestdagen opnieuw zullen “‘uitverkopen” aan dumpingsprijzen om asap de winst op accijnzen te verzilveren.
    De staatkas, vanuit de visie van “het korte termijn denken” wat we van politiekers niets anders gewoon zijn, simpel om gaatjes dicht te rijden en electoraal te kunnen zeggen ” wiederom, wier haben es geshefft”. Lijdzaam moeten toekijken, hoe particulieren wederom beginnen te hamsteren/smokkelen, routes uit zetten, groepsaankopen doen en zelfs autocars inleggen, en waar dan niets wordt aangedaan van overheidswege, is vernietigend op lange termijn voor elke vorm van kleinhandel die nochtans door onze politiekers zo wordt geroemd owv. lokale verankering, tegen maatschappelijke verzuring etc.

    Flauwe zever in pakskes, de zoveelste leugen!
    Wat blijft er over, de kruimels….de horeca die het langzamerhand ook moeilijker krijgt om ze’n facturen tijdig te voldoen omdat personeel onbetaalbaar wordt, er niet meer mag gerookt worden in etablissementen, de witte kassa er staat en de ene keer wel zal worden ingevoerd dan weer niet….
    Dat iedereen moet bijdragen aan de welvaartsstaat ja, maar diefstal door de staat neen!
    Accijnsverhoging ja, diefstal neen!

    Met vriendelijke groet,
    Tim Verwilghen
    Wijnliefhebber met mate, bezorgd om de toekomst des te meer.
    The Quality Bunch

Geef een reactie