België en Wijn (episode 4)

19/02/2016 - Spaanse cava vertegenwoordigde in 2014 om en bij de 50% binnen het segment van de schuimwijnen (tegen 14% in 2008). In 5 jaar tijd verdubbelde de consumptie van cava en vandaag is één fles op twee schuimwijnen die in België gedronken worden een fles cava!

België en cava

Met bijna 30 miljoen flessen die het afgelopen jaar in België gedronken werden, is België de tweede grootste afzetmarkt voor cava, na Duitsland.
Deze sterke stijging is voor een stuk te wijten aan de crisisperiode van 2009 (waar consumenten op zoek gingen naar meer gunstig geprijsde bubbels) en aan het profiel van de Vlaamse consument (jong, wijnverbruik buiten de maaltijd, …).

Belangrijk is dat cava van zeer grote investeringen op gebied van promotie en reclame genoot, georkestreerd door grote merken zoals Freixenet en Codorníu, en waar wat later ook Vallformosa aan toegevoegd werd.
Het noorden van het land stond open voor deze nieuwigheid die tegelijk ook ‘trendy’ was, waardoor de impact daar het grootste was (en is).
Maar ook in Wallonië kent cava een opmars, een regio die tot nu toe zeer trouw was aan Franse wijnen.

Cava-corks 1Wanneer we naar prijzen in de supermarkt kijken, zien we dat de gemiddelde prijs voor een fles champagne rond de € 19 zit, voor Franse schuimwijnen buiten champagne ligt de prijs rond € 6 en voor niet-Franse schuimwijnen (bubbels uit Spanje, Italië, …) tellen we gemiddeld  € 5 neer.
Maar, want er is altijd een ‘maar’, achter deze enorme stijging van Spaanse bubbels waar vooral Vlaanderen verantwoordelijk voor is, zoals we reeds eerder aanhaalden (80% van het ingevoerde volume), zit ook een andere realiteit.
Zo heeft cava momenteel te kampen met een serieus imagoprobleem, van ‘veel te goedkope schuimwijnen en dus weinig kwalitatieve’.
Van een totale productie van ongeveer 245 miljoen flessen, zijn slechts 30 miljoen flessen Reserva of Gran Reserva (verkoopprijs tussen € 30 en € 45). Ongeveer 55 miljoen flessen zijn cava van een gemiddelde tot hoge kwaliteit (tussen € 8 en € 12) en maar liefst 160 miljoen flessen cava worden verkocht voor minder dan € 6! En spijtig genoeg bevinden de Spaanse schuimwijnen die in België verkocht worden zich in deze laatste categorie: goedkoop maar niet meteen kwalitatief.
Positief is dat door de sterke stijging van cava ook vele andere schuimwijnen daar de afgelopen jaren mee van profiteerden, ook al kon (en kan) dat voor Frankrijk beter.
Ongeveer 82% van het totaal volume van cava wordt in Vlaanderen geconsumeerd, 45% is dat voor champagne, 42% voor Franse schuimwijnen en 52% voor prosecco.
Wat Italaanse bubbels betreft, valt het op dat prosecco het in 2014 erg goed deed (+17%).
Zijn consumenten wat uitgekeken op cava en stappen ze over naar andere schuimwijnen?

map-of-cava

Consumenten

Consumptietrends

Wanneer we het in de jaren 80 en 90 over ‘buitenlandse’ wijn hadden, hadden we het over niet-Franse wijn, waardoor bewezen werd dat Belgen tot dan erg trouw waren aan wijnland Frankrijk. Met bijna 80% van het marktaandeel gingen de Franse wijnen destijds een mooie toekomst tegemoet.
Vandaag komt bijna de helft van de wijnen die in België gedronken worden niet uit Frankrijk. De wijnen zijn afkomstig uit Zuid-Afrika, Chili, Australië, Nieuw-Zeeland, Moldavië maar komen ook uit landen die dichterbij liggen, zoals Duitsland, Portugal, Spanje en Italië. Vooral Vlaanderen is voortrekker van deze ‘nieuwe’ wijnen, makkelijk en ondersteund door een trendy marketing.
Vin-Copyright-Vinexpo-Hervé-Lefebvre

Wanneer het drinken van wijn de laatste decennia veel meer verspreid is in de Belgische samenleving (meer dan ¾ van de families kopen wijn), blijft dit product toch gelinkt aan een bepaalde sociale standing en aan een soort van ‘art de vivre’, in tegenstelling tot bier dat gezien wordt als een gezellige, laagdrempelige en toegankelijke drank voor iedereen en dat ook gezien wordt als een ‘traditionele Belgische drank’.
Meer algemeen worden Belgen gezien als ‘goede consumenten’ die niet al te veel op hun uitgaven letten. De gemiddelde aankoop zit rond de € 5, wat hoog is in vergelijking met zijn buurlanden. Tot nu toe wordt België minder geconfronteerd met een hoge prijsdruk dan zijn Europese buurlanden, waardoor het (tot op dit moment) gespaard blijft van een ontwikkeling richting bepaalde wijnen op basis van één druivenras die de prijzen naar beneden halen.

Consumentenprofiel

belgique répartition

Vlaanderen

> 55% van de populatie, Nederlandstalig, 45% van de consumptie van stille wijnen en 65% van de consumptie van schuimwijnen. 

De consumptie van wijn kende de afgelopen 20 jaar een serieuze stijging in Vlaanderen, mede dankzij de goede economische situatie. De consumptie van wijn is er meer recent en daardoor is de consument meer aangetrokken tot wijnen op basis van bepaalde druivenrassen uit de Nieuwe Wereld. Parallel daarmee zien we in sommige rijke steden, zoals Antwerpen, een gefortuneerde elite van wijndrinkers die voor grote Franse wijnen kiezen en sterrenzaken in de regio. En ook al is de economische situatie in Vlaanderen vandaag iets minder rooskleurig, toch gaat de stijging van het wijnverbruik verder. De voorkeuren en gewoonten liggen dichter bij die van de Angelsaksische landen, waar ook wijn gedronken wordt buiten de maaltijd. De koopkracht ligt in Vlaanderen ook hoger dan in andere regio’s van het land. Hoe dan ook profiteert Frankrijk niet van deze opportuniteiten. Het noorden van het land gaat eerder voor meer toegankelijke wijnen die ook qua prijs aantrekkelijk zijn. Bijna 70% van wijnen uit de Nieuwe Wereld worden in Vlaanderen gedronken. Ook is Vlaanderen goed voor 62% van alle gedronken witte wijnen, een regio die 80% witte wijnen van de Nieuwe Wereld voor zijn rekening neemt. Sedert 2008 wordt er een opmerkelijk hoge stijging opgetekend voor Spaanse cava, vooral in de grootdistributie. Ook tijdens de crisis steeg het verbruik van schuimwijnen in Vlaanderen. De markt zou vandaag verzadigd zijn.

Brussel

> 10% van de populatie, hoofdzakelijk Franstalig, 12% van de consumptie van stille wijnen.

De Brusselse regio is een zeer open markt met een populatie die veel expats telt. Er wonen ongeveer 47.000 Europese ambtenaren met een sterke koopkracht. Brussel is een kosmopolitische hoofdstad en beschikt over veel horecazaken, waardoor Brussel een interessante wijnmarkt is.

Wallonie

> 35% van de populatie, Franstalig, 43% van de consumptie van stille wijnen, samen met Brussel 35% van de consumptie van schuimwijnen.

De voorkeuren, smaken en gewoonten in Wallonië zitten dichter bij die van Frankrijk en de zuidelijke landen. In deze regio blijft de consument, die eerder van klassieke smaken houdt, trouw aan Franse wijnen en bezit deze een zeer goede kennis van de Franse wijnregio’s (toerisme, wijnbeurzen, …). De concurrentie van de Nieuwe Wereld is er minder sterk. De wijnmarkt hier steunt op een trouw basiscliënteel voor Franse wijnen, maar dat jonger moet worden omdat de consument van Franse wijnen veroudert. Parallel daarmee zitten de Italiaanse wijnen de laatste jaren in de lift, wat in de hand gewerkt wordt door enkele grote gemeenten en steden met sterke Italiaanse roots (vooral in regio’s van de staalindustrie, zoals Luik en Charleroi). Eveneens stijgt de consumptie van Spaanse wijnen uit het basis- en het middensegment, die zeer concurrentieel zijn, heel snel. In het oosten van Wallonië woont eveneens een kleine Duitstalige gemeenschap. Globaal gezien zit de koopkracht in Wallonië lager in vergelijking met het nationaal gemiddelde.

Weblink België en Wijn (Aflevering 1)
Weblink België en Wijn (Aflevering 2) 

Weblink België en Wijn (Aflevering 3)
Weblink België en Wijn (Aflevering 5)

 Voor meer “Dossier IVV”, klik hier

Banniere-Megavino-2015_sanstexte

 

Geef een reactie