Een erg mooie reeks malts.

Whiskyinvoerders hebben blijkbaar begrepen dat een deel van onze lezers interesse tonen voor deze uitzonderlijke producten.

De reeks malts van UDV (Diageo)

Sinds ongeveer 15 jaar, na de fusie van Bell’s en DCL, worden de malts van hun zes stokerijen in een prachtige luxeverpakking zeer intens gepromoot als “the Classic Malts”. Eertijds verdween de totale productie in de verschillende blends. De Belgische invoerder stelde ons voor om ze te proeven. Hij bezorgde ons … met een Schotse spaarzaamheid … de verschillende mignonnetjes! Omdat de proeverij blind verliep, heb ik dat maar nadien vastgesteld.

Glenkinchie 10 years old

Kind van de buitenwijken van “Edinborow”. Fraaie goudgele kleur en een ietwat simpele geur met tonen van gember, venkel en een ietsje kaneel. De smaakfinale blijft echter verdrogend en monotoon. Als het dan toch een Lowland malt moet zijn, verkies ik de rondheid van een Rosebank of het parfum van een Auchentoshan.

Dalwhinnie 15 years old.

“Alpen”-whisky (op 1000 voet boven het niveau van de zoutwater-lochs). Dit malttype lijkt op dat van Speyside, alhoewel de stokerij op zowat 15 mijl ten noorden van de Spey ligt. Hoog in de Grampians-heuvels, eertijds geliefd door de smokkelaars tot die er verdreven werden door de bouw van kleine skistations.
De geur doet sterk aan Spey denken, ietwat turf en ook wat acaciahoning. In geen geval Sherry.

Cragganmore 12 years old.

Deze elegante “Livet” heeft mij, sinds onze eerste ontmoeting op een augustusavond 1985 in de Shetlands, steeds kunnen bekoren. Ik stond op het punt hem deze keer te herkennen. Ik denk dat het één van de fijnste “continentale” whisky’s, van het niveau van “The Glenlivet” of de Dufftown is. Grootse complexiteit, veel florale tonen en lang bijblijvend. Het ontbreekt hem misschien 2 à 3 jaar lagering om subliem te zijn. Sommige onafhankelijke bottelaars bieden hem in versies met meer dan 15 jaar lagering aan.

Oban 14 years old

Hier is de geografische situering vrij eenvoudig. Deze malt deelt met de Campletown-overgeblevenen de discretie van het eilandbewonerschap (er is slechts Kerrera en The Firth of Lorn om de spectaculaire Oban-bay te scheiden van de Hybriden). Gekruid met zout en jodium, maar tevens met de charmes van het continent. Indien men ze niet met de Skye-malts (iets meer turf) verwart, zijn ze gemakkelijk te herkennen.

Talisker 10 years old

Een malt met grootse persoonlijkheid. De stokerij ligt verborgen achteraan de Loch Snizort (in de Minch). Ietwat minder gereduceerd* dan zijn broertjes in de handel (45,8%) en ietwat donkerder gekleurd (meer melasse?). Toont veel gerookt en elementen van hout. Al peper wat de klok slaat. Ik ben niet meer in Skye geweest sinds de viaduct bestaat, maar ik ben zeker dat de beverkolonies, samen met de alomtegenwoordige Dunvegan-zeehonden, dit brouwsel naar waarde weten te schatten.

Lagavullin 16 years old

Explosie van turf, puntje zwavel, oranje gekleurd: m.a.w. het eiland Islay springt eruit. Deze fles, enkel voor liefhebbers, gaat op in het universum van de eiland-whisky’s. Er zijn er slechts vier die zo ver durven gaan: Lagavullin, Laphroaig, Ardbeg et Caol Ila, zelfs al kunnen enkele cuvées van de concurrentie meedingen (met name Talisker, Springbank, Highland Park…). Het is vrij moeilijk een objectief advies over deze flessen te geven. Sommige consumenten zullen zuur opkijken, terwijl de fervente aanhangers (zoals ik) niets liever drinken.

* “Reduceren” bestaat erin om net voor de botteling bronwater (meestal toch) aan de pure malt die zo uit de alambiek vloeit, toe te voegen. De “fabrikanten” die ons verschillende versies met 40% aanbieden, verkopen dus meer water dan voorheen. Het is ontegensprekelijk: sommige malts winnen erbij als ze aangelengd worden (overvloedig zelfs), maar men moet de keuze aan de klant laten. Ik pleit ondubbelzinnig voor de verkoop van malts “at cask strength”, dus niet “gereduceerd”.


En een patchwork van andere herkomsten.

Nog altijd op Skye. Ik vermoedde het bestaan van deze stokerij niet, maar ik nodig jullie toch uit voor een heerlijke ontdekking.

Poit Dhubh 8 years old

Geproduceerd door “Praban Na Linne Ltd” (?), deze malt is de ontdekking voor ons. Alhoewel jong is hij vrij soepel en helemaal niet bitter. Meer nog, hij biedt zelfs de fruitige tonen van jonge brandewijnen. Erg aan te bevelen.

“The” Balvenie 12 years old double wood

De passage op sherryvaten voor de tweede lageringsfase* geeft ontegensprekelijk een bijkomende dimensie aan onze Balvenie. De traditionele versies zijn veelal indrukwekkend dankzij het rechtlijnige en rijkelijke, maar missen – naar mijn mening – complexiteit. Het hout doordrenkt van albarizas en palomino brengt die surplus. “Hombre! I say”


* doorgaans gebruikt deze stokerij tonnen die vooraf met Bourbon gevuld werden. Hier gebruikt men nu voor de lagering tonnen die olorosos bevat hebben.

Highland Park 12 years old

Men mag bijna stellen dat deze malt een synopsis is voor de Schotse whisky. Kirkwall behoorde zeer lang tot Lord of the Isles en men sprak er een soort Noors, vooraleer het Keltisch of – slechter nog – het Queen’s English heringevoerd werd. De whisky toont hetzelfde multiculturele amalgaam: het zilte en jodium van dit stukje Noordzee dat in de Oceaan vloeit, het listige turfachtige en de krachtige mout, veel soepelheid en materie … en dat tikkeltje karamel dat het geheel verzacht (… de stouterikken!).

The Macallan 12 years old

Wat, naast zijn complexiteit, de Macallan zo benadrukt, is het gebruik van Oloroso-tonnen. De stokerij heeft in Andalusië mannetjes ter plekke die bij Almacenistas tonnen onderbrengen. Die tonnen werden door eigen kuipers gemaakt om er droge oloroso’s in te lageren. Na een jaar worden de tonnen naar Schotland verscheept. Deze versie, alhoewel al excellent, eindigt evenwel wat bitter en mist wat smeuïgheid. Proef de 15 years old of beter nog de “Anniversary malt”, 25 years old en U proeft de meest opwindende commerciële maltwhisky zonder turf. Grote klasse.

Voor meer “Sticky/Spirits/Beer”, klik hier

Geef een reactie