La Buena Vida : onze selectie

20/11/2017 - In navolging van ons artikel rond het 20-jarig bestaan van La Buena Vida, enkele weken geleden, volgt hier een selectie die de variëteit aantoont van het aanbod van deze wijnhandel gespecialiseerd in Spaanse wijnen.

Kiezen betekent ook afstand doen. Ongetwijfeld waren er nog vele andere keuzes mogelijk, maar we kunnen niet alles becommentariëren … ‘Es la vida’.

Anima Negra AN/2 Mallorca 2015

Kent u reeds wijn van de Balearen ? En meer specifiek, van Mallorca? La Buena Vida wel! Zo’n 20 jaar geleden gingen enkele lokale wijnbouwers opnieuw aan de slag met lokale druivenrassen. Zo onstonden er ook nieuwe domeinen, zoals Anima Negra dat werd opgericht in 1994.
Deze AN/2 is ergens de tweede wijn van dit domein. Ergens, want met dit soort van raffinement is het lastig om van een ‘tweede’ wijn te spreken. Tegelijk kende deze wijn een opvoeding van 13 maanden in barriques. Wat er ook van zij, de hoofdrolspelers van deze wijn zijn zeer lokaal: callet, mantonegro en fongoneu, alle drie afkomstig van bodems met veel ijzer.
Niets van donker in deze wijn, maar florale accenten, kersen, een puntje gerookt en een fijne materie met een zeer Bourgogneachtig accent, maar dan met uitbundige mediterrane specerijen en peper. Wedden dat u voor zijn charmes valt wanneer u hem proeft?

Viña Mein Tega do Sal Ribeiro 2015

Helemaal op het uiteinde van Spanje, in het uiterste noordwesten, bezat Galicië lange tijd een van de best bewaarde wijngeheimen. Rond de eeuwwisseling lichtten de albariños van Rías Baixas reeds een tipje van de sluier op. Maar er vallen nog veel meer andere schatten te (her)ontdekken in deze Spaanse Far West. De treixaduras van Ribeiro, bijvoorbeeld. Zoals die van Viña Mein.
De druiven van deze wijn op basis van 75% treixadura, 20% albariño en 5% loureira werden in meerdere passages geoogst, om er zeker van te zijn dat alle druivenrassen perfect rijp waren en dat op elk perceel. De oogst werd niet ontsteeld en de most werd onmiddellijk vergist in Franse eikenhouten barriques. Nadien kreeg de wijn nog een opvoeding van 9 maanden. Hij werd niet gefilterd, noch geklaard.
Nochtans is deze wijn heel helder en fonkelend lichtgoud van kleur. Zijn fijn aroma doet denken aan witte bloemen, rijpe abrikozen en citrus. Het zijn vooral de citrusvruchten die zich in de smaak doorzetten. Opmerkelijk zijn de goed versmolten zuren, een pittigheid die perfect correspondeert met het vette van deze wijn, en dat tot in de finale die op zijn beurt een vleugje eucalyptus bezit. Wijngaard en vinificatie zijn onder de supervisie van de ploeg van Comando G- mensen die niet alleen met Grenache-wijnen uit blinken!

Bodegas Algueira Brandán Ribeira Sacra 2016

Een ‘heilige’ Ribeira ! We zitten nog steeds in Galicië, maar nu aan de oevers van de Sil – iets meer naar het noorden ten opzichte van Ribeiro (niet te verwarren). Het Atlantische Spanje of het groene Spanje, deze streek met veel regenval (900 mm in de buurt van de Minho).
Mooie aroma’s van perzik, appel, peer en frangipane kondigen een zeer fijne wijn aan, en zo smaakt hij ook, behalve dat hij ons snel richting een veen vol stenen leidt, waarvan het lijkt alsof er rook uit opstijgt na een regenbui. Het is een wijn die tegelijk breed, vet, droog en dynamisch is. De finale is zeer lang en licht rins, waarmee we terug richting peer gaan met een handvol verse amandelen.

Laderas de Tiétar Viticultores de Gredos Madrid 2016

We proefden deze wijn na de godello van Algueira en vonden er een zeker verwantschap in terug, ondanks de verschillen in kleur, druivenras en regio. Het algemene kenmerk is de frisheid. Wanneer de wijnen van Ribeira Sacra het van hun ligging in de nabijheid van de Atlantische Oceaan moeten hebben, op gebied van levendigheid, is hier de hoogte doorslaggevend. Grenaches die zo dynamisch zijn, zijn zeldzaam. Het fruit is exuberant, vooral kersen en aardbeien, maar niet te rijp. De smaak is soepel, maar ook mooi vlezig. Een wijn die absoluut bewaarpotentieel heeft, maar waarom zouden we wachten?
Deze cuvée werd gemaakt door Comando G, een stel vrienden-wijnbouwers die verzot zijn op oude wijnstokken grenache, zelfs wanneer die op haast ontoegankelijke terreinen staan.
Zeer goede prijs-kwaliteitverhouding (9,47 euro).

Sempreviva Penedès Jané Ventura

Sempreviva is de Catalaanse naam voor de kerrieplant (Helichrysum italicum), een aromatische plant die we ook in de garrigue terugvinden. Maar letterlijk betekent het eveneens ‘altijd levend’. En inderdaad, aan punch ontbreekt het niet in deze wijn. Zijn mooie frisheid verbaast voor een witte mediterrane wijn. Hij is op basis van malvasia de Sitges, maar echter niet zoet gevinifieerd zoals dat vaak het geval is in Sitges, maar droog.
Opvallend zijn ook de knappe citroenachtige accenten die als een rode draad door deze wijn lopen, vanaf de geur tot en met de finale, aangevuld met een tikje munt.

Terroir al limit Torroja Priorat 2015

Een biodynamische wijn op basis van grenache en carignan van het dorp Torroja (een van de nieuwe ‘vilas’ of crus van de Priorat). Deze wijn werd gevinifieerd zonder toevoeging van externe gisten en kreeg nadien een opvoeding in oude foeders.
Heerlijke geur van rood fruit die in de smaak versterkt wordt door toetsen van gerookt en zachte specerijen. Zacht, sensueel, en eerder delicaat voor deze warme regio.
De limiet van het terroir, is het dat wat we hier in deze wijn proeven, maar dan zonder overdreven extractie, niet karikaturaal?

Cellers del Roure Vermell Valencia 2016

Deze blend van tintorera, monastrell en mando verbaast door zijn lichte smaak. Ook zijn donkere kleur doet vermoeden dat dit een veel strengere wijn is. Aan structuur ontbreekt het echter niet, maar de tannines zijn mooi zacht, vloeiend van structuur, vlot wegdrinkend, heel fris van smaak. Tegelijk treffen we in de finale erg mooie specerijen die er ons aan doen herinneren dat we niet ver van de Middellandse Zee zitten, in Valencia, om juist te zijn. Geen houtlagering voor deze wijn, maar een verblijf in amforen. Celler del Roure is de gelukkige eigenaar van een eeuwenoud Spaans erfgoed: oude, ingegraven amforen (tinajas).

Toro Albala Electrico Tres Fases Fino en Rama

Een wijn voor kenners. Pedro Ximenez wordt meestal zoet gevinifieerd. Het is ook de druif die vaak voor de meest zoete sherrywijnen zorgt. Maar hier bij Toro Albala (een van de topreferenties van Montilla-Moriles) wordt hij droog voorgesteld. Het contrast wanneer we eraan ruiken, met geuren die aan rozijnen en abrikozen doen denken, en ons dus op de piste zetten van een wijn op basis van ingedroogde druiven, en wanneer we ervan proeven is super interessant en kan haast niet groter zijn …. want de smaak is beendroog.
Ook de lange finale met fraaie toetsen van noten, gedroogde vruchten en curry is meer dan de moeite waard.

Hervé Lalau en Philippe Stuyck

La Buena Vida, 20 jaar reeds!

Voor meer “Portret”, klik hier

Geef een reactie