Leonard Koan en Bonnezeaux

22/06/2016 - Om de dag goed te starten, is dit een van zijn koans die een voorbeeld zijn van het pure denken van het zenboeddhisme – Leonard Cohen brengt regelmatig tijd door in een boeddhistisch klooster en werd in 1996 officieel ingewijd als boeddhistisch monnik.
‘Wanneer er niets meer te doen is, wat doet u ?’

Naar het schijnt zijn er monniken die hun hele leven lang dit soort van zinnen bestuderen. Bestuderen, niet oplossen. Want een echte koan kent geen oplossing, het daagt de logica uit en doet nadenken over onze nietigheid. Ik geef trouwens een fles Baron de Lestac 1966 weg aan diegene die antwoord kan bieden op een echte koan …

Weelderig en sober

TerrebruneIk weet niet hoe het met u zit, maar ik word daar duizelig van. Dan liever een Bonnezeaux! Zoals die van Domaine de Terrebrune en waarvan ik onlangs nog een fles opende, een 1996.
Wat een kleur! Amber met een weerspiegeling van vuur. En wat een geur ! Honing, maar ook abrikoos, een beetje hars en zelfs wat varen. Daarna kwamen er impressies van citrus en zelfs een hint van ananas opzetten. In de smaak proefden we onder het verleidelijk zoete van deze wijn ook zuren die nog steeds bijzonder pittig waren, gevolgd door vuursteen. De finale was totaal niet vol of pafferig, maar superfris. Een heel jeugdige wijn leek het, tegelijk speels en kwetsbaar.

En ondanks al deze weelderige aroma’s, had deze wijn ook iets sober. Qua structuur eerder, die rechtlijnig was en één blok vormde. Een paradox die eigen is aan een onvervalste koan. Maar dat is nu precies wat een wijn echt groot maakt! Niets is groter dan iets wat juist en puur aanvoelt.
Om deze ‘juiste puurheid’ te begeleiden serveerde ik er eendenleverterrine bij. Zonder gelei, zonder uienconfit of vijgenconfituur, met helemaal niets.
Of toch wel, met een nummer van Leonard Cohen. Of Koan, zoals u wilt: “You know who I am”.

Leonard_Cohen1

Hoe groter de wijn is …

Leonard Cohen zingt niet in de echte zin van het woord, hij praat eerder op de muziek.
En om het over die muziek te hebben, zijn melodieën en arrangementen zijn vaak zo spartaans als een vissershuis op het eiland Hydra. Een gitaar, een mondharp.
Teksten die vrij duister zijn. Ook de sfeer is niet meteen vrolijk te noemen. Maar welke stem kan ons zulke rillingen bezorgen? Bob Dylan, misschien.
Of Jean Ferrat in zijn Camarade. Hoe dan ook was deze soberheid heel passend bij mijn Bonnezeaux.
Of zoals in de koan: ‘Wanneer de wijn groot is, is het lied eenvoudig.’ Vraag me niet wat het betekent, ik ben slechts de auteur …

http://domainedeterrebrune.fr
www.delitraiteur.com

Hervé Lalau

 Voor meer “Kunst en Wijn”, klik hier

herve

 domaine_terrebrune

Geef een reactie