Murcia en zijn drie D.O.’s: een veelbelovende toekomst

Murcia, een provincie in het zuidoosten van Spanje, bezit drie verschillende appellaties: Yecla, Jumilla en Bullas. Murcia ligt dicht bij de zee maar geniet toch van de bergen zodat de nodige frisheid terug te vinden is in de wijnen. Het belangrijkste druivenras is hier de monastrell. Het neemt er zowat alleen de hoogste plateaus en de flanken van de heuvels voor z’n rekening. Schitterend om zien is het optimisme en het dynamisme die de wijnbouwers hier tonen. Ze zijn zich maar al te goed bewust van het potentieel van de wijnstokken/terroir binnen hun respectievelijke appellaties.

Van de zee tot het gebergte

Het kustgebied klimt heel langzaam om over te gaan in een eerste gebergte. Hierachter ligt de stad Murcia verscholen. De weg gaat verder over zachte maar regelmatige hellingen van de eerste heuvels van het Béticosgebergte, dat de Middellandse Zee verbindt met het Andalousische Malaga. Yecla, Jumilla of Bullas bieden een landschap dat gelijkt op grote valleien met een grijsbruine bodem, lichter of donkerder gekleurd, met tal van zwarte puntjes. Dat zijn de oude stokken monastrell die volgens de gobelet methode gesnoeid zijn. Links en rechts maken meer recente aanplantingen hun opwachting. Ze verschillen grondig van de oude stokken door hun geometrische vorm.

Yecla

Deze kleine appellatie situeert zich ten noorden van de stad Murcia en zit geklemd tussen Jumilla in het westen en Alicante in het oosten. Het dorpje Yecla neemt het centrum van de appellatie voor zijn rekening niettegenstaande het slechts 3 particuliere wijnbouwers en 1 coöperatie telt. De 4.200 ha wingerds liggen verspreid over twee grote entiteiten: de Campo Arriba en de Campo Abajo, vrij vertaald : de hoger en lager gelegen velden.
Deze grote ellips baant zich een weg naar het zuiden. Het hoger gelegen gedeelte is droger, gaat tot 750 meter, terwijl het lager gelegen gedeelte tot 550 meter gaat. Naast de hoogte verschillen de twee gebieden ook qua bodemgesteldheid: het hoger gedeelte bestaat voor 70% uit kalkrijke keien, afzettingen van hellingen, arm aan zand en leem, een goed waterdoorlatende bodem; het lager gelegen gedeelte is vruchtbaarder, bestaat voor 50% uit leem en voor 10% uit zand; de bodem houdt dan ook het water veel beter vast.
Yecla produceert bijna uitsluitend rode wijn. De monastrell neemt 85% van de aanplant voor haar rekening. De granacha, de granacha tintorera (alicante bouchet), de cencibel (tempranillo), de cabernet sauvignon, de merlot en de syrah zijn goed voor 7,5% van de percelen. Bij de witte rassen is de airen (5%) de koploper. Die wordt aangevuld met merseguera, macabeo, malvasia en chardonnay.

Oude en nieuwe aanplantingen

De oude aanplantingen bestaan vrijwel uitsluitend uit het druivenras monastrell. De aanplantdichtheid is heel gematigd met zo’n 1.100 tot 1.800 stokken per ha. Vandaag streeft men er naar om de aanplant op te drijven tot 3.200 stokken per ha. De monastrell neemt het grootste gedeelte van de oppervlakte voor haar rekening maar wordt niet meer bij aangeplant. Vandaag zijn internationale rassen als cabernet sauvignon, merlot, syrah en tempranillo in de mode. Ze worden dichter bij elkaar aangeplant en hun blend zorgt voor exotische bitters, fruitige of florale aroma’s.
De monastrell die zich hier bijzonder goed aangepast heeft, moet zich steeds dieper boren om op zoek te gaan naar water, terwijl de nieuwe aanplantingen volgens het druppelsysteem geïrrigeerd worden.
Het herstructureringsplan van de overheid stimuleert door het ter beschikking stellen van subsidies nieuwe aanplantingen. Deze kunnen in het ideale geval de monastrell ietwat meer complexiteit bijbrengen. Inderdaad, de blends monastrell/syrah of monastrell/cabernet sauvignon zijn best interessant door hun beter evenwicht en diepte. Pure monastrell is eerder een basiswijn, een fruitige wijn, eenvoudig en kort, een dorstlessende wijn die snel moet gedronken worden. De meer geconcentreerde monastrell is – op enkele uitzonderingen na – bestemd voor de blends.

De monastrell

Een hard en resistent ras dat zowel extreme hitte als vorst kan overleven. Het is het tweede meest aangeplante blauwe ras in Spanje na de grenache. Zijn rendement is vrij goed en het rijpt laat, meestal in oktober. De druiven geven een vrij hoog alcoholpotentieel en zijn laag in zuren. Het bekomt zijn volle rijpheid vanaf 13°. De wijn afkomstig van deze kleine bessen heeft relatief weinig kleur, is droog, stevig en is in staat om goed te ouderen niettegenstaande hij al snel de neiging heeft om te oxideren.


In Murcia houdt men ervan haar te blenden met de mourvèdre ; wat niet zo gebruikelijk is. De mourvèdre is niet zo gesteld op droog, zij bezit een goede aciditeit, een reductief karakter en heel wat kleur.
Maar iedere medaille heeft zijn keerzijde!
De regio, belust op hogere rendementen, ziet in deze gesubsidieerde aanplantingen, die gekloond en geïrrigeerd worden, een mogelijkheid om het volume op te drijven. Slechts een handvol wijnbouwers zijn zich bewust van het gevaar van dergelijk systeem en van deze korte termijnvisie. Ze tekenen verzet aan en vechten voor het behoud van kwaliteit. Dat doen ze ondermeer door de monastrell in ere te herstellen op zijn eigen specifiek geologisch terroir.
De goede resultaten die dit handvol wijnbouwers bereiken doet de wil toenemen om de ingeslagen weg verder te zetten. De vrij lage gemiddelde leeftijd van de wijnbouwersfamilies is nog een bijkomend pluspunt.

Bullas

Ten westen van de stad Murcia vinden we Bullas, gelegen op de uitlopers van de Béticos, een bergketen met beplante valleien die zich situeren op een hoogte van 400 tot 900 meter. De nabijheid van de zee zorgt voor een mediterraan klimaat, goed voor een gemiddelde jaarlijkse neerslag van 300 tot 400 mm. Die neerslag verandert tijdens de winter soms in sneeuw want de temperaturen kunnen dan zelfs dalen tot –15°C. De bodems zijn uiterst gevarieerd en bevatten allemaal een meer of mindere hoeveelheid kalk al naargelang hun samenstelling: zand, leem of slib. Sommige percelen bestaan hoofdzakelijk uit leisteen of ronde keien die afkomstig zijn van vroegere terrasafzettingen. De wind uit het oosten, de Levante, houdt de wijngaarden die door de band slechts weinig met allerhande ziektes te kampen hebben gezond. Een netwerk van watervalletjes behoedt de oude stokken monastrell voor zomerse stress.
Bullas vereist een minimum van 60% monastrell in de fles. De andere blauwe variëteiten zijn tempranillo, syrah, cabernet sauvignon, merlot en grenache. In wit zijn dat macabeo en airen. De totale oppervlakte aan wijngaarden bedraagt 2.496 hectaren.

De ‘Franse stok’,

een rijkheid die gebruikt wordt
Er bestaan in Murcia nog enkele stokken authentieke monastrell. Deze wonderbaarlijke stokken hebben te kampen met een kwaal die ieder jaar enkele wingerds ruïneren. De phylloxera sluipt er rond en zet zijn vernietigende weg verder.
Dit druivenras, dat een schitterende weerstand bezit tegen ziektes, weerstond vroeger heel makkelijk de phylloxera. Nauwelijks twintig jaar geleden waren nog alle stokken van de Casa Castillo in Jumilla authentiek. Vandaag behouden slechts 18 ha wingerds, aangeplant op de meest zanderige gronden, hun integriteit.

Onze keuzen :


Jumilla

In het noordwesten van de stad Murcia vormt Jumilla een transitzone tussen het kustgebied en de hoger gelegen plateaus van La Mancha. De hoogte varieert tussen de 300 en de 700 meter en het reliëf bestaat uit valleien en heuvels. De grijsbruine gronden zijn een mengeling van kalkrijke keien met meer leem dan zand. De bodem bezit een prima waterhuishouding zodat de wijnstokken minder met stress te kampen hebben niettegenstaande er jaarlijks weinig regen (300 mm) valt.

De grote temperatuursverschillen – 35 tot 40°C tijdens de zomerdagen en 18°C ’s nachts – benadrukken de kleur van de wijn en bezorgen die een evenwichtige frisheid. De monastrell neemt hier 90% van de aanplant voor haar rekening. De overige 10% in rood wordt in beslag genomen door dezelfde rassen als in Yecla. In wit zijn de pedro ximenes en de airen, samen met de macabeo en de malvasia, de belangrijkste rassen. Jumilla strekt zich uit over 41.706 hectaren en exporteert twee derde van zijn productie.

Voor andere artikels van ‘Op reis met IVV’, klik hier

Geef een reactie