Primeurs 2014 – Part 1, 2, 3, 4, 5

07/04/2015 - Fabian Barnes, onze correspondent in Bordeaux die exclusief voor In Vino Veritas verslag uitbrengt, heeft het over de Primeurs 2014.
De indruk die hij heeft over de bordeauxwijnen van dat jaar, zijn lievelingswijnen, maar ook de regelrechte missers worden aangehaald ...
als in een echt feuilleton! 24 Hours, CSI Pauillac, Bordeauxland.
Niet te missen!

En, die 2014?

‘2014 is een wijnjaar dat gered werd door een mooi najaar’, iets wat ongetwijfeld nooit zo waar was!

De groeicyclus start bijzonder goed in het begin van de lente van 2014. Het einde van de maand maart is warm en zet aan tot vroeg uitbotten, tien dagen eerder dan het gemiddelde over tien jaar. Maar tot de laatste week van augustus is dit goede nieuws zowat het enige.
Vanaf midden april is het weer spelbederver nummer één, met lage temperaturen en regen. Dit gaat ook zo door in mei, waarvan de tweede helft fris, regenachtig en zelfs stormachtig is. Hierdoor wordt de bloesem verstoord en verloopt ook de bevruchting slecht, vooral voor merlot en voegrijpe percelen. Begin juni is ideaal voor laatrijpe percelen en cabernet sauvignon, waarbij niettemin globaal gezien de bloesem iets te laat is in vergelijking met het tienjarig gemiddelde.
Maar het kan nog altijd slechter! Juli, augustus: de zomer komt gewoonweg niet!
De temperaturen blijven fris, het regent vrijwel constant, waardoor er onvoldoende waterstress is om de groei van wijnstok te doen stoppen.
De verkleuring van de druiven start heel langzaam met acht dagen vertraging in vergelijking met het tienjarig gemiddelde, maar de wijnstok blijft ondertussen almaar doorgroeien. De verkleuring verloopt langzaam en heterogeen en loopt uit tot eind augustus. De kleur zet moeilijk door, de druiven worden dikker dan normaal en worden tegelijk blootgesteld aan rot.
In dit stadium is er weinig hoop op een goede oogst. Alle wijnbouwers vrezen een nieuw 2013, erger zelfs.
We weten ondertussen ook dat de Libournais meer regen te verwerken kreeg dan de Médoc en de Graves en dat cabernet franc en cabernet sauvignon, die later rijp zijn, het beter doen in dit trieste seizoen: een ellende die reeds aan de gang is vanaf de bloesem.
De Libournais en Entre-deux-Mers hadden zelfs af te rekenen met hagelbuien.
Maar alles verandert vanaf de laatste week van augustus. In Bordeaux wordt er ’s avonds buiten gegeten in T-shirt: eindelijk zomer!
In de maand september worden alle records verpulverd, geen druppel regen, of toch bijna (twee dagen slechts), een ongelooflijk helder licht en temperaturen die ver boven het seizoensgemiddelde liggen. Dit geschenk uit de hemel gaat in oktober door, zelfs al regent het tussen 4 en 16 oktober een beetje met tussenpozen.

fougas

Château Fougas

 

Bijna overal goede rode wijnen,
met zeer goede rode wijnen op de linkeroever
 

De oogst van merlot start de laatste week van september, met veel dikkere en zwaardere druiven dan gewoonlijk. De laatste percelen cabernets (maar ook sommige merlots, in tegenstelling tot de normale gang van zaken, werden na de cabernets geoogst, vooral op de rechteroever) werden na midden oktober geoogst.
De wijnhuizen van de linkeroever, doordat ze hoofdzakelijk met cabernet sauvignon werken en in de zomer minder regen te verwerken kregen, brachten het er beter vanaf dan die van de rechteroever. Het proeven van deze wijnen ‘en primeur’ bevestigde dit overigens.
Niettemin haalden cabernet franc en kleiachtige bodems op de rechteroever het beste profijt uit dat mooie najaar.
Alles bij elkaar genomen is 2014 voor bordeauxwijnen in rood een goed wijnjaar dat in de toekomst ongetwijfeld voor veel wijnplezier zorgt.
Wat meer is dat de wijnen typische trekken van bordeauxwijnen hebben: vlezig, sappig, fruitig en rechtlijnig.
Vreemd, zouden we denken na zo’n jaar van klimatologische pieken en dalen in Bordeaux.
Eigenlijk ook weer niet, denk ik dan. Reeds twee decennia zijn bordeauxwijnen almaar rijker geworden, warmer, massiever en verloren ze min of meer hun typische karaktertrekken, behalve dan in kleine of slechte wijnjaren.
Wanneer we stellen dat het klimaat zijn tijd genomen heeft, dat de lente vijftien dagen langer duurde en dat de zomer daardoor later was: zo is het niet langer ‘août fait le moût’ (agustus maakt de most), maar september. Daardoor is het niet zozeer een late oogst maar een heel normale oogst in oktober!
De cabernet sauvignondruiven, die van nature laatrijp zijn, werden perfect rijp geplukt en kunnen vergeleken worden met druiven van goede en zeer goede voorbije wijnjaren.
Daarentegen waren de merlotdruiven heel dik en zwaar met veel meer sap dan gewoonlijk maar niet met evenveel suiker. Wel bezaten ze goede zuurwaarden maar daarnaast ook weinig anthocyanen.
En misschien ligt daar het antwoord. Voorheen was merlot vaak een kwestie van concentratie en overdreven weelderigheid. In 2014, waar de wijnbouwer zijn vingers kruiste en enkel maar het beste kon hopen, is er geen overrijpheid, zijn er geen overextracties, geen hoge alcoholwaarden en geen lage zuren. Hierdoor zijn wijnen op basis van merlot fris, fruitig, sappig, weinig gekleurd en met een zachte en krokante vlezigheid.
En wanneer dat aan cabernet franc gekoppeld wordt, dat voor rechtlijnigheid zorgt, krijgen we in een goed wijnjaar wijnen met die typische karaktertrekken van Bordeaux. And there we are!

Uitstekende droge witte wijnen 

We kennen allemaal de normale vergelijking: wanneer het een groot wijnjaar voor rood is in Bordeaux, is het een slecht jaar voor wit, en vice versa. Essentieel heeft alles te maken met de weersomstandigheden van augustus. In 2014 werden de droge witte wijnen op hun weken bediend, met een frisse zomer die de sauvignon en sémillon beschermde, waarnaast de laatste week van augustus en de eerste van september ervoor zorgden dat rot in de wijngaard vermeden werd en de druiven dat extra duwtje in de rug kregen om perfect verder te rijpen.
De oogst vond plaats de tweede en de derde week van september in ideale omstandigheden. Opvallend voor 2014 zijn de hoge zuurwaarden, met appelzuurwaarden die tot 6 gram per liter reikten. Hierdoor zagen wijnbouwers zich verplicht om de ongewone malolactaatgisting te laten doorgaan, om de zuren zachter te maken.
De wijnen zitten boordevol frisse en smakelijke aromatische zuren. De grote witte wijnen zijn intens, vol en krachtig. De meest eenvoudige wijnen zijn typerend voor het druivenras, fris en pittig.

guiraud l

Twijfels over de zoete witte wijnen 

Technisch gezien komen de witte druiven de maand september en begin oktober door zonder edelrot. Eind september worden de eerste druiven geplukt, maar het resultaat is niet meteen overtuigend. Er moet gewacht worden tot de regen van 8 en 9 oktober voor de ontwikkeling van rot en de oogst vindt plaats in de tweede helft van oktober, waar geprofiteerd wordt van warme en zonnige dagen die de bessen mooi doen rotten.
Het resultaat is dat de grote wijnen groot zijn, met een zeldzame puurheid op gebied van frisheid en complexiteit, en met een opmerkelijke elegantie. Het probleem is dat er maar heel weinig van deze grote wijnen zijn.
De grote meerderheid van de geproefde wijnen zijn oninteressant, plat en waterig; nietszeggend.
Ook de toevoeging van sulfiet gaat daar weinig aan veranderen. Er moet een verschil gemaakt worden tussen wijnen met 50 mg SO2 voor de opvoeding en slechts 15 mg om de wijnen flatterend te maken voor de degustaties ‘en primeur’, maar of dat nu meteen alles gaat oplossen is nog maar de vraag.
Wat er ook van zij, de beste domeinen, te beginnen met ‘patron’ Yquem, presenteerden uitzonderlijke wijnen en ik kan me geen seconde voorstellen dat de toevoeging van sulfiet alles verklaart.
Laat ons hopen dat ik me vergis: afspraak na de botteling.

Fabian Barnes

Dinsdag 7 april

Vandaag is het de beurt aan de wijnen van de ‘Côtes’. Voor dit overzicht maken we de samenvatting van de degustaties van vandaag en die van de laatste twee weken: degustaties van diverse wijnsyndicaten, CVBG Dourthe Kressmann, La Grappe (Stéphane Derenoncourt), Les Clés de Châteaux (Michel Rolland) en Hubert de Boüard Consulting, goed voor meer dan 200 wijnen, waarbij de lievelingswijnen die eerder geciteerd werden vermeden worden.
Algemene omschrijvingen slaan we deze keer over omdat de bodemgesteldheid en de klimatologie van de meest noordelijke appellaties en die van de meest zuidelijke heel erg verschillen.
Daarentegen zorgen precies deze proeverijen voor een goed beeld van wijnjaar 2014, met wijnen waar hard voor gewerkt werd, pure wijnbouwerswijnen, lang geen bankierswijnen!
Bij enkele wijnen noteerden we vlak, bitter, uitdrogend of oninteressant, maar de meeste fouten die we tegenkwamen omschreven we als eenvoudig, licht, rustiek, mist vlezigheid of mist diepte.
Hoe dan ook werden bij het overgrote deel van de wijnen kwaliteitskenmerken genoteerd als mooi fruitig, sappig en vineus, allemaal zaken die voor wijnen zorgen die in de toekomst met plezier aan tafel zullen gedronken worden.
Natuurlijk zijn sommige wijnen (vaak zijn het elk jaar dezelfde) meer complex en voller dan andere.
Maar wanneer u van bordeauxwijnen houdt, dan is dit een prima wijnjaar! Niet groot, helemaal niet, maar met wijnen die over de belangrijkste kwaliteitskenmerken van echte bordeauxwijnen beschikken: fruit, sap en tannine.

Côtes de Bordeaux

godard

Château Godard Bellevue

 

Een dikke pluim voor een wijn op basis van malbec: Arbo Malbec van Château Godard Bellevue waarnaast ik schreef: ‘geeft zin om te drinken, de allereerste!’

Cadillac

Château Reynon en Château Haut-Coulon bezitten allebei een prima structuur, met veel fruit en sap. De cuvée Héritage van Château Les Guyonnets en Château Sainte-Catherine zijn beide bijzonder soepele wijnen, van begin tot eind.

Bourg

Mijn lievelingswijn is ongetwijfeld de Château Martinat, net zoals de cuvée Epicuria voor zijn puur wijnkarakter en fraaie lengte. Maar ook van Château Bujan verwacht ik veel, die heel mooi en evenwichtig is gemaakt.
In dezelfde lijn is er de cuvée Péché du Roy van Château Haut-Guiraud omwille van zijn smakelijkheid, de cuvée Maldoror van Château Fougas, die goed is ondanks zijn oxidatief karakter, Château Mercier en de cuvee Altus van Château Montfollet waar de opvoeding het rustieke nog moet verteren.

Blaye

Château Bel Air La Royère is steeds top, de leider van deze appellatie. Kracht, vlezigheid, allure, lengte: keurig !
Hij wordt op de voet gevolgd door Château Monconseil Gazin: sappig en smeuïg.
Daarna komen Château Haut Bertinerie, smakelijk, Château Mélignan, zacht en boordevol fruit, en Château Grand Secret, een frisse en rechtlijnige wijn.
Tot slot zijn er ook nog de wijnen die vrijwel altijd deel uitmaken van mijn persoonlijke toppers, makkelijke wijnen, vlot drinkbaar, niet pretentieus maar heel goed gemaakt en waar niets bovenuit steekt: de cuvée Vieille Vigne van Château Segonzac, Château les Jonqueyres en de cuvée Les Trois Moulin van Château Lacaussade Saint-Martin.

Castillon

Driewerf hoera voor Régis Moro! Hij maakte drie mooie wijnen: de opulente cuvée Joanna, de degelijke en krachtige cuvée Pélan en de fraaie Vieux Champs de Mars, minder imposant maar heel fris en fluwelig.
Aan de top van de appellatie vinden we Château Montlandrie, goed vlezig en boordevol fruit, en Clos Puy Arnaud, zoals steeds rechtlijnig en elegant.
Ook op Château Veyry konden we opnieuw rekenen, streng maar bloeit tijdens de opvoeding ongetwijfeld mooi open, en op de cuvée Sacha van Château de Laussac die vandaag reeds over een onvoorstelbaar volume beschikt .
Tot slot zijn er ook nog Clos Louie en Château Côte Monpezat die wellicht hele mooie wijnen worden.

Francs

francos

Château Ad Francos

 

De Grand Cru van deze appellation is ongetwijfeld Château Ad Francos: vineus, rechtlijnig, elegant, sappig en fruitig over de hele lijn.
De verrassing komt van Château Nardou die, sinds ik deze wijn proef, in 2014 zijn beste wijn ooit maakte, met prachtig vlezig en sappig fruit.
Zoals verwacht staat Château La Prade er opnieuw, minder monolitisch dan we van hem gewend zijn maar met een mooie diepte..
In het repertoire ‘vlot drinkbaar’ is er Clos Fontaine met een zachte wijn boordevol fruit: charmant.. 

Graves de Vayres

Prima zijn Château Goudichaud en La Fleur des Graves van hetzelfde wijnkasteel: fruitig, vlezig en rechtlijnig voor deze wijnen met meer dan 50% cabernet sauvignon in de samenstelling.

Fabian Barnes                                                                             ”  A suivre ” ….

Donderdag 2 april

De rechteroever is het land van merlot (ook al staat er best veel merlot op de linkeroever aangeplant): merlot op zand, merlot op klei, merlot op kalk, merlot op kiezel, merlot op plateaus, in valleien en op hellingen, min of meer aan cabernet franc gekoppeld.Zonder de druivenrassen te vergeten die in de minderheid zijn of zelfs onofficieel, kunnen we de parameters vermenigvuldigen en min of meer de slaagkansen van het wijnjaar berekenen.
Het minste dat we van 2014 kunnen zeggen is dat het een bijzonder heterogeen wijnjaar was, de ene wijn tegen de andere. Zelfs zodanig verschillend dat we ons afvragen of de wijnen wel van hetzelfde wijnjaar zijn!

Saint-Emilion

Hier hebben we alvast de perfecte illustratie van dit laatste. De aroma’s en de smaken van wijnen afkomstig van druiven die op zandbodems staan aangeplant aan de voet van helllingen in vergelijking met die van kleibodems op plateaus en zeker op hellingen, zijn ongelooflijk verschillend van elkaar. Wanneer we de vergelijking doortrekken met wijnen die heel goed gemaakt zijn, met respect voor evenwicht en met dezelfde verhouding qua druivenrassen, dan zijn de eerste wijnen rond, soepel en met versmolten tannines en eerder gekookt fruit, terwijl de tweede rechtlijnig zijn met een strakke en duidelijk omlijnde structuur, met fris en puur fruit, wijnen met flink wat pit. We krijgen echt de indruk dat we met twee verschillende wijnjaren te maken hebben!

villemaurine

Château Villemaurine

We hadden er ons al een beetje aan verwacht, en inderdaad, ze staan er: Château La Gaffelière dat super verfijnd is, Château Pavie Macquin en  Château Troplong Mondot die beide strakker en krachtiger zijn. Prima wijnen.
Château Valandraud, zoals we dat van hem gewend zijn, is vol en krachtig.
Bij de Grands Crus Classés zijn Château La Tour Figeac en Château Villemaurine zeer elegant en komen beide voorbeeldig tot hun recht.
In een meer warme en zoete stijl zijn er Château Soutard en Château Grand Mayne die verbazen door hun vlezigheid en uitdrukkingskracht.
Wat de Grands Crus betreft, omwille van hun sappig fruit, zijn deze wijnen erg goed: Petit cheval du Château Cheval Blanc, Château Laforge, Château Godeau en Château Edmus.

Pomerol

Pomerol is iets gemakkelijker om te omschrijven, minder uiteenlopend. De bodems zijn karikaturaal gezien kiezel, een mix van kiezel en klei of kiezel op klei of op zand. Het overwegend en bijna volledig dominerend druivenras is merlot. Bij dit vroegrijp en gevoelig druivenras maakte de samenstelling van de bodem het verschil. Om september en begin oktober zonder kleerscheuren door te komen was er klei nodig in de bodem. Zo niet zijn de wijnen mager en zwak.
Geen grote maar mooie wijnen, goed gemaakt, vineus en sappig zijn de volgende exemplaren.

gazib

Château Gazin

Op kop staan Château Gazin en Château La Conseillante omwille van hun lengte en allure.
In hun kielzog zien we Château La Pointe en Château La Croix de Gay, beide met een fraaie densiteit.
En tot slot zijn er nog Château Bel Air, Château Le Bon Pasteur, Château Clinet en Clos René die rond, soepel en elegant zijn.

bandeau mail copie

WOENSDAG 1 APRIL

Een dag die vooral rond de appellations van de Médoc draaide: Saint-Julien, Pauillac, Saint-Estèphe, Moulis, Listrac en Haut-Médoc. Een proeverij die vrij veel voldoening gaf en liet doorschemeren dat de linkeroever er makkelijker in slaagde om prima wijnen te leveren dan de rechteroever.

Saint-Julien,
ongetwijfeld de best geslaagde van de appellations

Saint-Julien zorgde voor een goed gevoel, met wijnen op de proeftafels die in het algemeen geslaagd zijn. Sommige wijnen hebben kleine gebreken, typerend voor 2014 (zwevend middenrif of gebrek aan afdronk), maar alle bezitten ze de typische karaktertrekken van het wijnjaar: rechtlijnig, vineus, sappig en fruitig.
Om heel eerlijk te zijn is dat ook de typische indruk van de ‘stijl Bordeaux’, waar we alleen maar blij om kunnen zijn.
We vallen onmiddellijk met de deur in huis met Château Beychevelle : fruitig, rechtlijnig, goed stand houdend en elegant.
Château Branaire Ducru lijkt er zeer goed op, maar met een tikje meer vlezigheid.
Château Talbot en Château Gruaud Larose staan er allebei en zijn ongetwijfeld iets frisser en nerveuzer.Château Gloria laat zich gelden, net zoals Clos du Marquis : allebei heerlijk.

23130-650x330-autre-chateau-beychevelle-saint-julien

Château Beychevelle

 

Pauillac is eveneens op de afspraak

Pauillac was ook goed vertegenwoordigd. Zoals verwacht waren de wijnen iets meer dens en voller, met meer strakke en massieve tannines. In dit repertoire zitten Château d’Armailhac, Château Grand Puy Lacoste en zijn buurman Château Grand Puy Ducasse, wijnen waar de kracht het meest tot uiting komt.
Château Clerc Milon is meer fluwelig, meer vineus ook, en Château Haut-Bages Libéral kan bijna een Saint-Julien zijn met zijn meer sappige smaak en discrete structuur.
Tot slot gaat ook Château Lynch Moussas niet onopgemerkt voorbij: mooie compositie.

Saint-Estèphe zorgde voor enkele parels

Ook in Saint-Estèphe zijn er zeer geslaagde wijnen te vinden. Nochtans is niet alles om te onthouden. Door het terroir komen de tannines van nature al sterker tot uiting en gelinkt aan het wijnjaar valt de afdronk van de wijnen vaak wat mager uit, wat voor ruwe en harde finales zorgt alsof onze wangen tussen een bankschroef zitten !
Maar dat is niet het geval bij deze wijnen :
Château Calon Ségur is schitterend door zijn rechtlijnigheid, zijn fruit en zijn houding. De tweede wijn ervan, Château Marquis de Calon, loont eveneens de moeite.
Château de Pez presenteert een zeer fluwelige wijn voor deze appellatie.
Château Haut-Marbuzet, zoals we dat van hem gewend zijn, is heel fris, fruitig en sappig, in zekere zin ook zacht en geeft zin om te proeven.
Château Lafon Rochet is eveneens sappig en fruitig en kan bogen op zijn charme.

Poujeaux-Le-Cuvier

Château Poujeaux-Le-Cuvier

 

In Moulis zijn het steeds dezelfde

Château Chasse Spleen en Château Poujeaux. Beide zijn heerlijk sappig van smaak. De ene is iets rechtlijniger met een steeds meer uitgesproken structuur, de andere is rijper en bezit meer fruit.

Haut-Médoc is heel veelomvattend !

In Haut-Médoc, zoals we reeds konden vermoeden door zijn diverse terroirs, is de kwaliteit zeer heterogeen. We hebben er frisse en fruitige wijnen, maar ook duffe, grijze en matte exemplaren. Enerzijds evenwichtige wijnen, anderzijds totaal onaangename wijnen. Fijne wijnen maar ook krachtige, lichte en complexe. Zeer veelomvattend dus !
Hoe dan ook is dit een selectie van enkele wijnen die ik graag opnieuw zou proeven wanneer ze gebotteld zijn:
Château Belgrave is goed gemaakt, fruitig, sappig, houdt goed stand en is lang. Hij mist misschien een beetje frisheid, maar het is een prima wijn.
Château La Tour Carnet is eveneens geslaagd maar in een ietwat meer dichte versie, wat warmer ook trouwens.
Château Petit Bocq en Château Cambon La Pelouse zijn te onthouden, met ietwat strenge tannines die wellicht zachter worden met de rijping.
Château Potensac, Château Camensac en Château Senejac zijn aangename wijnen, fruitig, sappig en vlot drinkbaar.

 

DINSDAG 31 MAART

In Margaux, « daar is wijn » !

Deze ochtend gaan we richting Médoc. Château Fourcas-Hosten is de locatie waar de proeverij van de Union des Grands Crus de Bordeaux doorgaat voor de appellations Médoc, Listrac, Moulis en Margaux.
Omdat er niet veel wijnen vertegenwoordigd zijn van de eerste drie appellaties, houd ik het hier enkel bij Margaux. Voor de andere wijnen moet u dus nog even wachten.
Margaux is best wel geslaagd. Alles is zeker niet perfect en alles is ook niet onmiddellijk goed. In het midden zweven de wijnen vaak een beetje, met wijnen alsof ze hun weg nog wat moeten zoeken. Kortom, niet alles is goed. Maar wat goed is, is dan ook écht goed !
Wijn, sap, fruit, vlezigheid en vaak ook elegantie. Wijnen van een wijnjaar dat eerlijk gezegd niet evident was, dus bravo, zeker voor deze eerste reeks lievelingswijnen:
Château Malescot Saint Exupéry is heel goed in vorm, elegant ook.
Château Labégorce lijkt elk jaar beter en beter, en wordt heel klassevol.
Château Prieuré-Lichine was voor mij de beste Prieuré-Lichine die ik ooit proefde, niet meteen op gebied van kracht maar wel qua rechtlijnigheid en elegantie.
Net na deze drie toppers vond ik ook Château Monbrison en Château d’ Angludet erg geslaagd.

DSC_0033-970x648

Château Monbrison

 

Het « team » Derenoncourt, steeds in pole position !

Met het team Derenoncourt doorkruisen we heel Bordeaux, van boven naar onder en van links naar rechts. Geen enkele appellation ontsnapt aan de knowhow van dit team onder leiding van Stéphane Derenoncourt. Kleine, middelmatige of grote terroirs, steenrijke of bescheiden eigenaars, steeds met hetzelfde doel voor ogen: de subtiele expressie weergeven van een bodem en een wijnstok.
Christine, Hannah, Stéphane, Frédéric, Simon, Romain, Julien, al zij die verliefd zijn op mooie wijnbodems, op fijne texturen en parfums. Geen van allen zijn bombastische ontwerpers maar bescheiden, gevoelige en respectvolle vertolkers van een wijnpartituur waar vaak enkel even het stof van moet afgeveegd worden, of heel soms moet ontcijferd worden.
Julien … Julien Lavenu … Op een dag wil ik u er graag over vertellen of nodig ik hem uit om het zelf uit te leggen. Julien legt complexe nuances van de bodem in de wijn zodanig eenvoudig en vanzelfsprekend uit dat het een lieve lust is, net zoals componist en pianist Jean-François Zygel dat doet met werken uit de klassieke muziek.
Nee, ik overdrijf niet, wijnen proeven van en met dit team is niet enkel eenvoudig afmeten of afwegen, het is wijnen begrijpen, wijnen leren, voor zij die bereid zijn om te verstaan dat wijn geen product is maar een vrucht.
Ja, ik weet het, spelbrekers zullen zeggen dat ik elk jaar in herhaling val, terwijl zij die me benijden en me een beetje begrijpen me met plezier zullen bijtreden. Waarom moeten wijndegustaties plechtig, star en triest zijn ? Ik hou van het leven en als ik dat met een glimlach kan doen en ondertussen fijne dingen ervaar, dan vind ik dat prettig om te delen. Zo eenvoudig is het.
Moeten we er tijdens het proeven en beoordelen van wijnen steeds met een grove borstel doorgaan om geloofwaardig te zijn? Ik ben een liefhebber, een genieter, lang geen heilige en probeer ook het Bois de Boulogne te vermijden, maar daartegenover ben ik een veelvraat als het op wijncultuur aankomt.
Hoe dan ook, bij het team van Derenoncourt zijn er links en rechts pareltjes te vinden, in alle appellations, waardoor bevestigd wordt dat 2014 in rood geen groot wijnjaar is maar een goed en zelfs een heel goed wijnjaar.

Lievelingswijnen

Bordeaux
Château Grée Laroque
 staat opnieuw op het voorplan met sappig fruit, een smakelijke vlezigheid en fraaie tannines die het geheel mooi benadrukken.
Château Jean Faux en Château Courteillac zijn opnieuw heel regelmatig, met rechtlijnigheid en frisheid voor de eerste, ronde en zachte impressies voor de tweede.

Saint-Foy Bordeaux
Château Hosten-Picant, vooral met de cuvée Lucullus, zorgt voor een Hosten-Picant zoals nooit tevoren. Weg met de boenvod, waarachtig en oprecht, enorm sappig en diep van smaak.

Blaye
Château Magdelaine Bouhou
 is perfect gestuurd, net zoals we dat reeds opmerkten in de voorbije wijnjaren.

Castillon
Domaine de l’A
 natuurlijk, niet te missen: volumineus, dens, vineus en zacht.
Château Claud Bellevue is onberispelijk: vlezig, lang en diep.

Fronsac
Château Vrai Canon Bouché zorgt opnieuw voor een schitterende bordeauxwijn, rechtlijnig, fruitig en zelfs elegant.

Pomerol
Château Petit Village is als vanzelfsprekend mooi present, geen twijfel, dit is wijn !
Maar ik wil er u graag ook op wijzen om Château Saint-Pierre in de gaten te houden, nieuw in het team, een wijn met een enorm potentieel, die op dit moment nog wat rijping mist maar van zeer dichtbij te volgen is.

Graves
Château Fougères zit boordevol fruit, is sappig en smakelijk.

Saint-Emilion Grand Cru
Château Lucia bezit enorm veel fruit, is vlot drinkbaar en zacht.
Château Capet Guiller : wijn, en nog eens wijn, sappig, fruitig, met een mooie houding.
De cuvée Passage Secret van Château Lamarte: dens en rechtlijnig, met goed aanwezig fruit.
En tot slot Château Rol Valentin: elegantie, elegantie en elegantie!

Saint-Emilion Premier Grand Cru Classé
Château Clos Fourtet is een monster op gebied van finesse en elegantie, geen haartje zit verkeerd, van begin tot eind.
Château Larcis Ducasse is doodeenvoudig schitterend, veel sappiger en klassevoller dan opulent.

LARCIS_DUCASSE

Château Larcis Ducasse

Médoc
Château d’Agassac is zelden zo fijn en goed geweest, mooier naar het midden toe en goed van houding.
Château Saint-Paul, Château Malescasse en Château Hanteillan, met in deze volgorde meer duidelijke tannines, zijn mooie en fruitige wijnen, makkelijk en vlot, prettig in de smaak en in de portemonnee.

Saint-Julien
Château Talbot getuigt van een zeer goede klasse, is sappig en elegant.

Margaux
Château Prieuré- Lichine bevestigt opnieuw de voorgaande degustatie.

 

 

MAANDAG 30 MAART

Grote bedrijvigheid in de streek van Bordeaux aan het begin van de lente, het seizoen dat zowat gelijk staat met de ‘primeurs’.
Na hier en daar enkele bordeauxwijnen geproefd te hebben, om zich alvast een idee van het wijnjaar te vormen, werd afgelopen maandag 30 maart de aftrap gegeven van de dolle week van de primeurs, met daaraan gekoppeld alle degustaties die georganiseerd worden rond die van de Union des Grands Crus de Bordeaux.
Honderden en honderden wijnstalen staan op de proeftafels, in alle uithoeken van Bordeaux. Wat ons te doen staat is: proeven, spuwen, noteren, aanstippen … en kilometers vreten !

Graves en Pessac-Léognan komen hun belofte na

Vanochtend werden we ontvangen in Château Pique Caillou in de appellation Pessac-Léognan voor de proeverij van de wijnen van de Graves en Pessac-Léognan die aangesloten zijn bij de Union des Grands Crus de Bordeaux.
Een mooie proeverij waarvan we veel verwachten. Enerzijds omdat hier enkele van de beste ‘crus’ en ‘crus classés’ verenigd zijn en dat de domeinen hier zowel meestal rode wijnen maar ook droge witte wijnen produceren. Anderzijds omdat de vochtige en koele zomer gunstig was om grote witte wijnen te produceren en het najaar, van september tot oktober met zomerse condities, ongetwijfeld de rijping van de blauwe druiven redde. Deze beide topregio’s geven ons hoe dan ook een voorproefje van dit jaartal, zowel in rood als in wit.

Witte wijnen

Beloften worden ingelast. We hebben ontegensprekelijk te maken met een uitstekend wijnjaar voor de droge witte wijnen. Fris, vol, krachtig, intens, spannend en zacht tegelijk, en dat voor bijna alle wijnen.
Château Malartic-Lagravière is mijn lievelingswijn nummer 1, met een heel geraffineerde en perfect georchestreerde compositie.
Domaine de Chevalier dat minder streng is dan gewoonlijk is mijn tweede keuze.
Château Smith-Haut-Lafitte en Château Pape Clément moeten niet onderdoen en staan wat mij betreft op de derde plaats qua lievelingswijnen.

Malartic

Château Malartic-Lagravière

 

Rode wijnen

Wat rood betreft is het geen topjaar maar een heel goed wijnjaar dat vooral de pure stijl van Bordeaux weergeeft: hele mooie wijnen, oprecht en met fijne en goed geplaatste tannines, veel fruit en frisheid, goed samengesteld en zelfs elegant, dat voor het betere wijnwerk.
Het geheel is echter meer heterogeen dan dat bij de witte wijnen het geval is. Sommige rode wijnen missen evenwicht, vooral wat het beheer van de tannines betreft, hoofdzakelijk omdat het middenrif niet meteen vol is.
Mijn grootste voorkeur gaat uit naar Château Smith-Haut-Lafitte voor zijn volle smaak, intensiteit, diepte en uitdrukkingskracht. Met glans geslaagd.
Deze degustatie leverde ook enkele prettige verrassingen voor de portemonnee op.
Mijn lievelingswijnen in rood:
Château Carbonnieux kan gerust stellen dat dit een van zijn beste wijnjaren is, met een vrij opmerkelijke compositie qua uitdrukkingskracht en evenwicht, zaken die ik lange tijd niet meer proefde in de rode wijnen van dit domein.
Een tweede mooie verrassing is Château de France met een wijn die perfect georchestreerd is qua rechtlijnigheid en allure, voorzien van fraaie tannines en een smakelijke en krokante toets.

smith 2

Château Smith-Haut-Lafitte

 

 ‘Rien ne va plus’ in zoet!

Afgelopen maandagnamiddag was het Château Guiraud in Sauternes dat ons opwachtte voor de proeverij van Sauternes en Barsac van de Union des Grands Crus de Bordeaux.
‘Klein’, ‘heel klein’, duidt mijn duim en wijsvinger aan.
Op enkele uitzonderingen na hebben de meeste wijnen niet veel te vertellen en bezitten ze zeker de botrytis niet die we bij dit soort van wijnen verwachten. Het overgrote deel van de wijnen zijn plat, met een waterachtig middenrif en heel dikwijls een storend bitter.
Reeks na reeks kon geen enkele wijn me overtuigen, tot en met de laatste reeks waar er eindelijk een paar goed gevulde en elegante wijnen hun opwachting maakten.
Deze zeldzame parels zijn :
Château Lafaurie Peyraguey en Château La Tour Blanche met mooie en volle wijnen die daarnaast ook fris zijn.
Château Guiraud staat er opnieuw met een karaktervolle en elegante wijn dat hem uniek maakt.

Fabian Barnes

Voor meer “Dossier IVV”, klik hier

degu

montpellier

 

 

Geef een reactie