Sklava, teruggewonnen trots van de Peloponnesos

25/09/2017 - Ook Griekenland doet moeite om zijn patrimonium van oude druivenrassen te beschermen. Onlangs hadden we het nog over malagousia, het druivenras met zijn overweldigend parfum. Maar er zijn natuurlijk nog meer oude druivenrassen, zoals sklava bijvoorbeeld.

De sleutel van het mysterie

Dit wit druivenras van Argolis, in het noordoosten van de Peloponnesos, is sedert de 12e eeuw lokaal bekend in meerdere versies (wit, gris en rood). Zijn naam komt van het woord ‘slaaf’ of ‘sleutel’. Hij heeft neven in Italië (schiave gentile) en in Tirol (vernatsch of trollinger in rood).

Hoe dan ook, zoals gewoonlijk, moeten we zijn verwantschap niet al te letterlijk nemen. Gelijkenissen op gebied van semantiek of uitzicht zijn lang niet altijd genetisch gestaafd. Bovendien is het allesbehalve gemakkelijk om de sklava zelf te herkennen en isoleren, zeker in oude wijngaarden waar vaak meerdere variëteiten samen staan aangeplant.

Eén ding is zeker, dit druivenras met hard hout is goed aangepast aan zijn omgeving: hij kan goed tegen de droogte en doet het prima op arme bodems.

Wat er ook van zij, in de jaren 1980 restten er in Peloponnesos nog maar enkele wijnstokken sklava. Dat sklava vandaag tot bij ons geraakte, hebben we te danken aan de inspanningen van Elias Zacharias, een Griekse landbouwkundige die er anderhalve hectare wijnstokken van aanplantte en waarvan hij de wijn Sklava noemde (waarom het moeilijk maken).

Sedert 1999 maakt sklava trouwens deel uit van de aanbevolen druivenrassen in de herkomstbenaming Arkolidos. Maar de wijn die wij gekozen hebben ter illustratie van dit druivenras komt op de markt als ‘wijn van Griekenland’.

Brothers Stelios, Panagiotis and Nikos Zacharias

Waarop lijkt hij?

Noch het parcours dat hij aflegde, noch zijn zeldzaamheid, zijn redenen om erover te schrijven. De geschiedenis zit vol met ‘vergeten druiverassen’, waarvan we sommige zelfs echt mogen vergeten … Maar hier is de wijn interessant. Hij is met niets te vergelijken of met heel veel dingen tegelijk. De geur van deze Sklava 2016 doet zowel aan viognier als aan riesling denken (perzik, abrikoos, citroen). Bij het proeven ervan moet ik vooral aan jacquère denken (enkele weken geleden was ik nog in de Savoie) of aan tressalier. De wijn is heel droog, maar tegelijk ook zeer aromatisch. Hij is lang, breed, kruidig maar vooral ook heel vief van smaak. Ook herken ik er wat tannine in (doet me denken aan roter veltliner) en de finale is aangenaam rokering, bijna maltachtig.

Kortom, deze druif verdient het om te bestaan, zoals de staartmees, de poolvos of de wijnjournalist.

www.zacharias.com.gr
www.facebook.com/destockariswineswww.gea-grieksewijnen.nl

Hervé Lalau

Voor meer “Vergeten Druivenrassen”, klik hier

Geef een reactie