Stefano Leonucci, wijnbouwer buiten appellatie, buiten norm

02/05/2017 - Het beroep van wijnjournalist, dat zijn ook – of misschien vooral – onverwachte ontmoetingen, geïnproviseerde degustaties en wijnen buiten de norm.

Voor die onverwachte ontmoeting zorgde Stefano Leonucci, een wijnbouwer uit het Italiaanse Umbrië, buiten elk wijnsysteem, buiten elke appellatie, maar met beide voeten op de grond. Met dank aan Fabrien Lainé die me deze man voorstelde.

Voor de geïnproviseerde degustatie zorgden zijn twee Vino da Tavola-wijnen. Twee wijnen die, buiten de persoonlijkheid van de maker, het druivenras sagrantino gemeen hadden. Grotendeels voor de ene wijn, in purezza voor de andere.

Azienda Leonucci (70 ha in totaal, waarvan slechts 10 ha wijngaarden) bevindt zich in Massa Martana, aan de Via Flaminia. Qua referentie kan dat tellen, want reeds van in de Romeinse tijd worden hier wijnen gemaakt. Het domein is altijd in familiebezit geweest, aanvankelijk als gewoon landbouwbedrijf waar enkel wijn werd gemaakt voor eigen gebruik. Stefano zorgde er echter voor dat het wijnmaken meer professioneel gebeurde, maar op mensenmaat.

Het druivenras dat in de wijngaarden het meeste voorkomt is sagrantino (8,5 ha), aangevuld met merlot en enkele perceeltjes lugliolo (een variëteit die verwant is aan chasselas), zij het op experimentele basis.

Re Del Sole 2010

Zes jaar reeds en nog piepjong. De geur, die aanvankelijk gesloten is, doet aan chocolade denken. Maar dan die smaak, meer eten dan drinken lijkt het wel! Wat een zachtheid, wat een breedte en wat een materie! Tannine ondersteunt het geheel, zoals de pijlers van een kathedraal. Niks groen, niks ruw. Ondertussen komt de chocolade terug in de finale.

Deze schitterend rijpe tannine is te wijten aan de controles die meneer Leonucci uitvoert door de bessen en de pitten tot wel meer dan twintig keer te proeven vooraleer hij de druiven oogst. Maar omdat deze kwaliteit niet elk jaar op de afspraak is, wordt de Re del Sole enkel in de betere wijnjaren gemaakt. Deze wijn is afkomstig van een perceel van 4 ha met een zanderige en kleiachtige bodem waarop uitsluitend sagrantino staat aangeplant, een perceel dat noord-zuid is gericht. Enkel de lekwijn wordt gebruikt. In 2010 zat de productie niet hoger dan 7000 flessen.

O ja, voor ik het vergeet: deze wijn bezit 17 graden alcoholvolume (de zon was duidelijk op de afspraak). En toch, ook al is dit een heel krachtige wijn, vind ik hem niet door alcohol gekenmerkt. De vermelding op het etiket was voor mij dan ook een complete verrassing.

Montignanello 2012

Deze wijn is een assemblage van 85% sagrantino en 15% de merlot.

Wanneer de Re del Sole vooral aan chocolade doet denken, is het hier eerder cacao.

In de geur krijgen we een mix van bloedsinaasappel met pruimen. In de smaak komen deze impressies terug, maar dan voller. Vervolgens gaan we onverschrokken richting een golf van muntachtige frisheid. De tannine is duidelijk merkbaar, lichtjes ruw op de tong, en geeft reliëf aan de wijn. In de finale krijgen we te maken met een hint van tabak. 16 graden alcoholvolume. En opnieuw, wie had dat gedacht?

Samengevat

Twee wijnen, twee keer op basis van sagrantino: de ene keer solo, de andere keer in duo. Een ijzeren vuist in een fluwelen handschoen. Een volbloed, zeg maar. Wijnen gemaakt door een wijnbouwer die tot uitersten gaat, tot de uiterste rijpheid van zijn druiven, van zijn vinificatiemethodes, van zijn manieren van opvoeding. Geen oenoloog hier, alles gebeurt familiaal. Zonder recept. Stefano wil niet koste wat kost verleiden. Hij past in geen enkele categorie en vindt het trouwens normaal dat niet iedereen zijn wijnen goed vindt. Hij werkt puur gedreven. En als er wijnen zijn die ‘signatuurwijnen’ worden genoemd, dan zijn dat zeker die van hem.

www.leonucci.it/vini.htm
Zoekt invoerder.

Hervé Lalau

Geef een reactie