Terroir(s) van Champagne

31/08/2015 - Champagne en zijn wijnbouwers mogen trots zijn dat hun Coteaux, Maisons en Villages de Champagne (heuvels, wijnhuizen en dorpen) opgenomen werden in de Werelderfgoedlijst.

Meer en meer interesseert Champagne zich ook voor zijn terroir – het is zelfs het thema van een colloquium dat op 15 oktober in Epernay gehouden wordt, tijdens de beurs Viteff. Oenologen, geografen, geologen, journalisten, er wordt veel schoon volk verwacht!
Ondertussen kan ik me niet van de mening ontdoen dat de link tussen Champagne en zijn terroir  – of terroirs eerder – niettemin heel dun is.
Champagne komt enkel van de Champagne, dat is juist. Maar Champagne is allesbehalve klein en de exacte origine van de wijnen, op gebied van zones, dorpen of bodemtypes, zonder de diverse percelen te vergeten, is een secundair element, zowel voor de consument als voor de wijnhandel.
Het moet gezegd dat Champagne daar eigenlijk zelf nooit echt over berichtte, over zijn terroir.
Logisch eigenlijk, zeker wanneer we weten dat champagne eerst en vooral een samengesteld product is. Het grootste deel van de grote champagnehuizen kopen hun druiven aan bij meerdere kleine producenten, in diverse subregio’s van Champagne. En dan houden we er nog geen rekening mee dat het overgrote deel champagnes mengelingen zijn van wijnen uit meerdere wijnjaren.
En daarnaast is er nog het vinificatieproces (dubbele vergisting, belletjesvorming) dat het terroireffect kan aantasten.
De complexiteit van champagne, waar de prijs en het prestige op steunt, is vooral te danken aan het werk van de keldermeester. Van de ‘master blender’, om een term uit de wereld van de whisky te gebruiken. Deze vergelijking is overigens niet toevallig: net zoals vrijwel alle sterke dranken is champagne vooral een merkproduct, een champagnehuis dat een champagne garandeert die regelmatig is van smaak. Gezien geen enkel terroir voor regelmaat in de productie zorgt, kunnen er enkel smaakverschillen ontstaan door het wijnjaar.

Maar laat ons het kind niet met de badwater weggooien, of met de ‘liqueur d’expédition’. Want er bestaan wel degelijk ‘monocrus’ (ook al worden die vooral gemaakt door ‘récoltants-manipulants’), net zoals er champagnes van één wijnjaar bestaan. En het is ongetwijfeld daar dat we het effect van het terroir gaan proeven. Niettemin is het aantal van dit soort bedrijven en champagnes zeer klein.

Rest er de meest belangrijke vraag: is er vraag naar champagnes waarin meer elementen van het terroir te proeven zijn? Vrienden wijnliefhebbers, hoe denkt u hierover?

Hervé Lalau

Foto’s Champagne Francis Boulard & Fille

Voor meer “Voorwoord”, klik hier 

 

Banner AT Gent

Geef een reactie